Βασιλικός Πολτός. . . . ! ! !

Ιστορική αναδρομή

Τη δεκαετία του 50, δύο προϊόντα από το μελίσσι προτάθηκαν ως διαιτητικά και θεραπευτικά για τον άνθρωπο: η γύρη και ο βασιλικός πολτός. Παίρνοντας ως έναυσμα τη διαφορά που υπάρχει ανάμεσα στη βασίλισσα μέλισσα και τις εργάτριες, όσον αφορά τον τρόπο ζωής τους αλλά και τη διάρκεια που ζουν, οι ερευνητές κατέληξαν σε πολύ ενδιαφέροντα συμπεράσματα για τα αποτελέσματα που έχει η χρήση αυτού του φυσικού δυναμωτικού.

Συγκεκριμένα ο βασιλικός πολτός είναι γνωστός από το 1954, όταν ο πάπας Πίος ο 12^ος, ο οποίος πλησίαζε το θάνατο από βαθειά γηρατειά, κατανάλωσε βασιλικό πολτό και ανέκαμψε μυστηριωδώς. Από τότε οι φήμες για τις θεραπευτικές του δράσεις έχουν πάρει τεράστιες διαστάσεις.

Προέλευση και ιδιότητες

Ο βασιλικός πολτός είναι η φυσική παχύρρευστη, βιολογική ουσία που παράγουν οι νεαρές εργάτριες μέλισσες και χρησιμεύει για την αποκλειστική διατροφή της βασίλισσας.

Αυτό το υπόλευκο γαλακτώδες υποκατάστατο που παράγεται από τις μέλισσες, είναι η μοναδική τροφή της μέλισσας βασίλισσας. Σημειώνεται εδώ ότι οι βασίλισσες μέλισσες δεν γεννιούνται αλλά γίνονται. Ζουν αποκλειστικά από τον βασιλικό πολτό και σε αυτόν οφείλουν το μεγάλο μέγεθος, τη γονιμότητα και τη μακροβιότητά τους.

Είναι γεννημένες από τα ίδια αυγά με τις υπόλοιπες μέλισσες και το μοναδικό στοιχείο που τις διαφοροποιεί είναι η διατροφή τους. Αποτέλεσμα αυτής της διαφορετικής διατροφής, είναι ότι οι βασίλισσες είναι κατά μέσο όρο 42% μεγαλύτερες σε μέγεθος, ζουν 40-50 φορές περισσότερο και ταυτόχρονα, παράγουν περισσότερο από 2.500 αυγά καθημερινά, που αντιστοιχούν σε μέγεθος περισσότερο από 2,5 φορές τον όγκο τους.

Οι τροφοί-μέλισσες (δηλαδή οι μέλισσες που τρέφουν τα μικρά σκουλήκια πριν γίνουν νύμφες), αφού φάνε μέλι και γύρη και τα επεξεργαστούν σε ειδικούς αδένες που βρίσκονται στο φάρυγγά τους, παράγουν αυτό τον πολτό που μοιάζει με κρέμα.

Επομένως, κατανοεί κανείς το λόγο που ονομάστηκε βασιλικός, μια και με αυτόν τρέφεται σε όλη τη διάρκεια της ζωής της η βασίλισσα-μέλισσα. Η γεύση του βασιλικού πολτού είναι υπόξινη, ελαφρά καυστική και το χρώμα του υποκίτρινο-υπόλευκο.

Με τον ίδιο πολτό τρέφονται και τα μικρά σκουλήκια που προορίζονται για βασίλισσες. Εκείνα που προορίζονται να γίνουν εργάτριες τρέφονται μόνο επί τρείς συνεχόμενες ημέρες με αυτόν και στη συνέχεια πολύ αραιότερα.

Σύσταση βασιλικού πολτού

Καταναλώνοντας η μέλισσα μέλι και γύρη, παίρνει όλα τα συστατικά τους. Με την επεξεργασία τους στους αδένες της, το τελικό προϊόν έχει ακόμη περισσότερα. Οι αναλύσεις που έχουν γίνει έδειξαν ότι ο μέσος όρος των κυριότερων συστατικών του είναι: υγρασία 67%, πρωτεΐνες 15,5%, σάκχαρα 12,5%, λιπαρές ουσίες 4% και τέφρα 1%.

Αυτό, όμως, που δίνει τις εκπληκτικές ιδιότητες στο βασιλικό πολτό είναι η αφθονία σε βιταμίνες και ιδιαίτερα αυτές του συμπλέγματος Β, που είναι καθοριστικές για την καλή λειτουργία όχι μόνο του νευρικού μας συστήματος αλλά ολόκληρου του οργανισμού.

Συγκεκριμένα, σε κάθε γραμμάριο περιέχονται: θειαμίνη (Β1) 3,9mg, ριβοφλαβίνη (Β2) 26,5mg, νιασίνη (Β3) 84mg, παντοθενικό οξύ 186mg, πυριδοξίνη (Β6) 2,4mg, ινοσιτόλη 100mg, βιοτίνη 1,7mg, φυλλικό οξύ 0,2mg. Επίσης σε διάφορες αναλογίες οι Β12, Α, D, E, K και C.

Χρήσεις και θεραπευτικές δράσεις

Ο βασιλικός πολτός δεν είναι θαυματουργή πανάκεια. Το κλειδί για να καταλάβει κανείς πως είναι δυνατόν να δρα με φαινομενικά αντίθετους τρόπους (αφενός να βοηθά άτομα με αϋπνία και αφετέρου άτομα που υποφέρουν από κόπωση να μην αποκοιμούνται), είναι να τον θεωρήσει σαν έναν καταλύτη που προσφέρει τα απαραίτητα θρεπτικά συστατικά στον οργανισμό και με αυτόν τον τρόπο εξισορροπεί τη λειτουργία του και βελτιώνει το μεταβολισμό.

Εκείνο που πρέπει να τονιστεί είναι ότι το υγιές και ισορροπημένο ανθρώπινο σώμα είναι μια εξαιρετικά αποτελεσματική αυτό-θεραπευόμενη μονάδα. Τα προβλήματα αρχίζουν να εμφανίζονται όταν διαταραχθεί αυτή η χημική ισορροπία.

Τα συμπτώματα μπορούν να αντιμετωπιστούν με φάρμακα αλλά αυτό δεν εξαλείφει το αίτιο που το προκάλεσε. Μια φυσική θεραπεία είναι να επανέλθει το σώμα σε μια σωστή ισορροπία, χρησιμοποιώντας ένα διατροφικό συμπλήρωμα. Φυσικό συμπλήρωμα είναι ο βασιλικός πολτός, αν και σημαντικά πιό ακριβός από τα κοινά συμπληρώματα που διατίθενται στα φαρμακεία.

Έχει αποδειχτεί ότι είναι η πλουσιότερη υγιεινή τροφή της φύσης. Επιδρά θετικά στον μεταβολισμό, στην ανάπτυξη και τη μακροζωία. Ρυθμίζει και εξισορροπεί τις λειτουργίες του οργανισμού, οξυγονώνει τα κύτταρα και αυξάνει τη φυσική αντίσταση στις εξωτερικές προσβολές αλλά και στις εσωτερικές ανωμαλίες.

Αυξάνει τις σωματικές και πνευματικές δυνάμεις, τονώνει τη μνήμη, την αντοχή, την γονιμότητα και τη σεξουαλική απόδοση.

Οι κυριότερες ενδείξεις του βασιλικού πολτού είναι:

Παιδιά 

§  με αναιμία 

§  που παρουσιάζουν καθυστέρηση στην ανάπτυξη

§  στο λύκειο, για την προετοιμασία των εξετάσεων

§  κατά την ανάρρωση

Ενήλικες

§  για την πρόληψη εποχιακών ιώσεων

§  κατά της κατάθλιψης, άγχους, στρες

§  κατά της δυσκοιλιότητας

§  κατά της ανικανότητας και της στειρότητας

§  κατά των συμπτωμάτων που σχετίζονται με την εμμηνόπαυση

§  κατά της αθηροσκλήρωσης (έλεγχος των επιπέδων της χοληστερόλης)

§  κατά της κόπωσης

§  κατά του υποσιτισμού και της νευρικής ανορεξίας

§  κατά της μυϊκής δυστροφίας

§  κατά της ασθένειας του Parkinson

§  κατά της ασθένειας του Alzheimer

§  κατά της υπέρτασης

§  κατά του σακχαρώδη διαβήτη

§  στα γηρατειά

§  προστατευτικός ο ρόλος του για το ήπαρ

§  πιθανόν αντικαρκινική δράση

§  ενίσχυση ανοσοποιητικού συστήματος-αντιμικροβιακή δράση (κυρίως έναντι στρεπτόκοκκων, σταφυλόκοκκων και Ε.coli, bacilli coli)

§  τόνωση και ενδυνάμωση του δέρματος (λόγω του κολλαγόνου που περιέχει-μείωση ρυτίδων) και του τριχωτού της κεφαλής

§  κατά του πονοκεφάλου

§  κατά των ενδοκρινικών διαταραχών και των ορμονικών ανισορροπιών

§  μειώνει τον κίνδυνο στεφανιαίας νόσου

§  μειώνει τα επίπεδα χοληστερόλης

§  κατά των καταγμάτων των οστών

§  επουλώνει τις ιστικές καταστροφές

§  κατά των φλεγμονών

§  μειώνει τα αρθριτικά προβλήματα

§  ευεργετικό σε περιπτώσεις μειωμένης μνήμης

§  βελτιώνει το άσθμα

§  προσφέρει αναβολική υποστήριξη με αποτέλεσμα την αθλητική απόδοση (αυξημένη ενέργεια, αντοχή και φυσική δύναμη)

§  κατά της πνευματικής κατάρρευσης

§  κατά των ελκών, εκζεμάτων

§  μειώνει αλλεργικά συμπτώματα άλλων αιτιών

§  διατήρηση ομορφιάς

Ο βασιλικός πολτός όμως, έχει και πολλές άλλες ενδείξεις και μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως διαιτητικό, με ταυτόχρονη ενίσχυση του οργανισμού. Βασιλικό πολτό συναντούμε ως συστατικό και στη βιομηχανία καλλυντικών, σε προϊόντα που προορίζονται για το αδυνάτισμα και τη μείωση της κυτταρίτιδας.

Έχει διαπιστωθεί ότι ανοίγει την όρεξη και είναι εξαιρετικά βοηθητικό σε περιπτώσεις ασθενικών παιδιών. Ρυθμίζει το βάρος και βοηθά στη χώνεψη. Το μακιγιάζ με βασιλικό πολτό αποτελεί ακόμα μυστήριο και δεν είναι γνωστά τα αποτελέσματά του.

Οι έρευνες βρίσκονται σε εξέλιξη.

Επιστημονική έρευνα σε θέματα προαγωγής υγείας μελέτησε την επίδραση του βασιλικού πολτού στην μείωση των επιπέδων χοληστερόλης στο αίμα. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι μια πρόσληψη της τάξεως των 50-100mg την ημέρα, μείωσε την χοληστερόλη στο 14% των δοκιμαζόμενων.

Επίσης, μπορεί κανείς να συμπεράνει από τα συστατικά του βασιλικού πολτού τι είδους θεραπευτικές δράσεις μπορεί να έχει. Μια πρώτη παρατήρηση μπορεί να είναι οι αντιοξειδωτικές βιταμίνες που περιέχει, όπως η βιταμίνη C, A και E.

Σε προβλήματα όπως η κόπωση και οι αϋπνίες, οι διατροφικές ελλείψεις και άλλα, μπορεί κανείς να βρει ισχυρό σύμμαχο. Ορισμένα συμπληρώματα διατροφής μπορούν να βοηθήσουν να αντιμετωπιστεί το παροδικό αίσθημα κόπωσης. Αν αυτή οφείλεται σε ανεπάρκεια βιταμινών ή ιχνοστοιχείων, η θεραπεία μπορεί να κρίνεται απαραίτητη.

Ο βασιλικός πολτός μπορεί να δώσει ότι καλύτερο από τη φύση χωρίς παρενέργειες. Θεωρείται, λοιπόν, λύση για την καθημερινότητα. Το 35% των ατόμων που παραπονιούνται για «έλλειψη ενέργειας», για παροδικές καταστάσεις κόπωσης, οφείλονται στις συνθήκες της καθημερινής ζωής, που συχνά επιδεινώνονται από λάθη στην υγιεινή διαβίωση.

Επίσης, υποστηρίζεται ότι ενεργοποιεί την ανάπτυξη του μυελού των οστών και βοηθά στη γρήγορη επούλωση των πληγών (στο μισό χρόνο από αυτό που θα χρειαζόταν χωρίς αυτόν).

Δοσολογία:

Η δοσολογία που συστήνεται είναι η εξής: ένα κουταλάκι το πρωί νηστικός κάτω από τη γλώσσα μέχρι να διαλυθεί, τα παιδιά μισό κουταλάκι και οι αθλητές και ασθενείς έως και δύο. Απαραίτητος χρόνος χρήσης ορίζονται 3 μήνες ετησίως.

Ο βασιλικός πολτός, καθώς είναι φυσικό προϊόν, είναι απόλυτα αβλαβές, δεν προκαλεί παρενέργειες και εθισμό. Η ισχύς του εξαρτάται από τη φρεσκάδα του. Συντηρείται σε 5^οC (οικιακό ψυγείο) έως 6 μήνες, ενώ αλλοιώνεται από τον αέρα, το φως και τα μεταλλικά σκεύη.

Όπως αναφέρθηκε παραπάνω, ο βασιλικός πολτός δεν είναι φάρμακο αλλά τροφή, όμως οι εξαιρετικά πολλές θεραπευτικές ιδιότητές του τον καθιστούν μια ουσία απέναντι στην οποία πρέπει να είναι κανείς πολύ προσεκτικός. Μέλι, για παράδειγμα, μπορεί κανείς να τρώει όσο θέλει, βασιλικό πολτό όμως ημερησίως μέχρι μισό γραμμάριο.

Επίσης, καλό είναι σε περιπτώσεις χρόνιων ασθενειών να ερωτάται και ο θεράπων γιατρός.

Ελληνική παραγωγή-συγκομιδή

Στην Ελλάδα οι παραγωγοί βασιλικού πολτού είναι ελάχιστοι. Αυτό σημαίνει ότι το μεγαλύτερο μέρος του βασιλικού πολτού που κυκλοφορεί στην ελληνική αγορά είναι εισαγόμενος. Η περίοδος παραγωγής και συγκομιδής είναι από τον Απρίλιο μέχρι τον Ιούνιο.

Στο διάστημα αυτό κάθε κυψέλη δίνει 100-150 γραμμάρια.

Σύντομος σχολιασμός

Διαβάζοντας για το βασιλικό πολτό δε μπορεί κανείς παρά να θαυμάσει το τελειότερο ίσως φυσικό εργαστήρι στην πλάση, μήκους το πολύ ενός εκατοστού. Υποκλίνεται μπρος σε αυτό το αθόρυβο και τόσο θαυμαστό πλάσμα, τη μέλισσα, που ζει μόνο 40 ημέρες, που, όταν κινδυνεύει, ξέρει ότι θα πεθάνει αν χρησιμοποιήσει το κεντρί της.

Ο βασιλικός πολτός μπορεί να χαρακτηριστεί σαν το αυθεντικό κόσμημα της διατροφής. Η περιεκτικότητά του σε θρεπτικά συστατικά του δίνει πολύ μεγάλη αξία, σε μια εποχή των διατροφικών ελλείψεων μέσα στην αφθονία. Αν και η προσφορά τροφίμων είναι τεράστια, ο κόσμος μαστίζεται από ανεπάρκειες θρεπτικών συστατικών.

Είναι σημαντικό, όμως, να καταρρίπτεται ο μύθος ότι το προϊόν αυτό της κυψέλης είναι πανάκεια. Ο βασιλικός πολτός είναι τροφή και όχι φάρμακο.

Πηγή

Διαβάστε εδώ... »

ΜΕΛΙΣΣΟΘΕΡΑΠΕΙΑ

Περί μέλισσας…

«Αν οι μέλισσες εξαφανιζόντουσαν, η ανθρωπότητα δεν θα είχε περισσότερα από 4 χρόνια ζωής», Albert Einstein.

Η μέλισσα είναι υπεύθυνη για το μεγαλύτερο μέρος της επικονίασης των φυτών (μια κυψέλη μελισσών μπορεί να επικονιάσει 120.000.000 άνθη την ημέρα!) και χωρίς αυτήν, το φυτικό βασίλειο δε θα μπορούσε να «ζευγαρώσει» και να μας δώσει τους καρπούς του.

Χωρίς την τροφή από το φυτικό βασίλειο, η διατροφική αλυσίδα απλά θα διαλυόταν…

Ας τα πάρουμε όμως από την αρχή: Η φύση δημιούργησε τη μέλισσα περίπου ταυτόχρονα με τα πρώτα άνθη. Το παλιότερο απολίθωμα που έχουμε βρει είναι 100.000.000 ετών και η μέλισσα της εποχής εκείνης είχε τα ίδια μορφολογικά χαρακτηριστικά με τη σημερινή, αλλά σε μέγεθος κουνουπιού (ανάλογο ήταν και το μέγεθος των λουλουδιών εκείνης της εποχής φυσικά).

Ας ρίξουμε μια πιο κοντινή ματιά σε αυτό το ιδιαίτερο έντομο. Το πρώτο ενδιαφέρον χαρακτηριστικό του είναι η κοινωνική του οργάνωση. Δημιουργεί μια «κοινωνία» που πολλοί χαρακτηρίζουν «υπερ-οργανισμό». Έχει μια και μοναδική βασίλισσα – μάνα, που στην κυριολεξία έχει γεννήσει όλους τους υπόλοιπους κατοίκους της κυψέλης (οι οποίοι συχνά φτάνουν τις 60.000!). Η βασίλισσα είναι εντυπωσιακά μεγαλύτερη από τις υπόλοιπες (και η μόνη θηλυκιά με γεννητικά όργανα), ζει περίπου 5 χρόνια (τεράστιο χρονικό διάστημα για έντομο, όταν μάλιστα οι υπόλοιπες «όμοιές» της ζουν το πολύ 3 μήνες) και γεννάει καθημερινά περίπου 2500 αυγά προκειμένου να διατηρεί τον πληθυσμό της κυψέλης στα κανονικά του επίπεδα.

Συνυπεύθυνος για τα αυγά αυτά είναι ο επόμενος κάτοικος της κυψέλης, ο κηφήνας, που η βασική του αποστολή είναι ακριβώς η γονιμοποίηση της βασίλισσας. Οι κηφήνες είναι λίγοι (ίσα-ίσα όσοι χρειάζονται με τη λογική της φύσης ώστε να διασφαλίζεται η γονιμοποίηση της βασίλισσας και να υπάρχει και μια κατάσταση «ανταγωνισμού», ώστε να λειτουργεί και η διαδικασία της φυσικής επιλογής του ισχυρότερου στη γονιμοποίηση της βασίλισσας).

Αποτέλεσμα του ζευγαρώματος αυτού είναι οι «εργάτριες», το 95% του πληθυσμού του μελισσιού. Πρόκειται για θηλυκές μέλισσες, χωρίς σύστημα αναπαραγωγής που αναλόγως της ηλικίας τους και των αναγκών της κυψέλης, μοιράζονται – σε απόλυτη ομοφωνία – όλες τις εργασίες.

Ταξιδεύουν καθημερινά 10 – 12 φορές έξω από την κυψέλη, προκειμένου να συλλέξουν γύρη και νέκταρ. Σε κάθε τους ταξίδι επισκέπτονται περίπου 300 άνθη και φέρουν τελικά πίσω στην κυψέλη περίπου 0,03 gr νέκταρ που παραδίδουν σε άλλες εργάτριες μέλισσες, οι οποίες έχουν σαν καθήκον να αφυγράνουν το νέκταρ (με μια μηχανική διαδικασία) και να το αποθηκεύσουν στα κελιά της κηρήθρας. Εύκολα μπορεί κανείς να υπολογίσει ότι για να φάμε μία κουταλιά μέλι χρειάζεται να δουλέψουν για όλη τους τη ζωή 12 – 14 μέλισσες, χωρίς να υπολογίσουμε αυτές που βοηθούν στην αφύγρανση.

Περιποιούνται και ταΐζουν (στο στόμα) τη βασίλισσα αλλά και το γόνο (τις αδερφές τους).

Διατηρούν την κυψέλη καθαρή, αποστειρωμένη (με την πρόπολη, το φάρμακο που συνθέτουν οι ίδιες) και ρυθμίζουν τη θερμοκρασία και την υγρασία της («στήνοντας» ένα φυσικό air condition με ειδικές κινήσεις των φτερών τους στην είσοδό της) ώστε οι συνθήκες να είναι οι ιδανικές για να μεγαλώσουν τα μωρά τους και να αποθηκεύσουν τα τρόφιμά τους.

Αμύνονται μέχρις εσχάτων (πολλοί από εμάς το έχουμε κυριολεκτικά «νιώσει στο πετσί μας») όταν αισθανθούν ότι η κυψέλη κινδυνεύει. Αυτό είναι και άλλη μια απόδειξη της συλλογικότητας που χαρακτηρίζει τη μέλισσα αφού το «εγώ» της φαίνεται να μην υπάρχει και μάλλον αισθάνεται μέρος του υπερ-οργανισμού που λέγεται «μελίσσι».

Χτίζουν με το κερί που εκκρίνουν οι αδένες τους όλη την αποθήκη τους (την κηρήθρα), της οποίας το εξάγωνο σχήμα προκαλεί τους σύγχρονους αρχιτέκτονες, αφού έχει αποδειχθεί ότι έτσι χρειάζεται η μικρότερη κατανάλωση υλικού (κεριού) που όμως ταυτόχρονα δίνει τη μέγιστη χωρητικότητα της αποθήκης και τη μέγιστη σταθερότητα του οικοδομήματος!

Και φυσικά, επειδή δε γίνεται να συνεργάζεσαι με κάποιον χωρίς επικοινωνία, μιλάνε μεταξύ τους με τον «χορό των μελισσών». Ένα συνδυασμό από κινήσεις των φτερών και βηματισμούς σε ευθείες και ημικύκλια μέσα από τα οποία παραδείγματος χάριν η μέλισσα – ανιχνευτής εξηγεί στις υπόλοιπες που βρίσκεται η τροφή σε σχέση με την κυψέλη!

Έτσι κατορθώνουν και συντονίζουν τις δραστηριότητές τους και πέρα από τη βοήθεια που παρέχουν στη φύση, μας δίνουν τα υπέροχα, θρεπτικά αλλά και θεραπευτικά προϊόντα τους. Είναι προφανές ότι 100.000.000 χρόνια εξέλιξης και ομαδικής εργασίας κάνουν θαύματα!

Δημήτρης Σελιανάκης – Ειδικός μελισσοκόμος

Ιστορία της μελισσοθεραπείας

Δεν θα ήταν λάθος να ισχυριστούμε πως η ιστορία της μελισσοθεραπείας ξεκινά στην ουσία από τότε που ο πρωτόγονος άνθρωπος άρχισε να καταναλώνει τα προϊόντα των μελισσών και να δέχεται τα κεντρίσματά τους. Η πρώτη όμως γραπτή μαρτυρία για τη χρήση των προϊόντων της μέλισσας για θεραπευτικούς σκοπούς ανάγεται στο 2100 π.Χ. και αφορά σε μια συνταγή, γραμμένη με σφηνοειδή γραφή σε μια πήλινη πινακίδα των Σουμερίων, που βρέθηκε στην κοιλάδα του Ευφράτη. Η συνταγή αναφέρεται σε εξωτερική χρήση του μελιού μαζί με άλλα συστατικά για τη θεραπεία μάλλον μιας μόλυνσης.

Μεταξύ 1.900 και 1.350 π.Χ., τοποθετούνται επτά συνολικά αιγυπτιακοί πάπυροι, οι οποίοι εμπεριέχουν πλήθος ιατρικών συνταγών για πολλές ασθένειες με τη χρήση μελιού και κεριού. Σημαντικότερος εξ αυτών ο “Ebers” (1550 π.Χ.), ένα ιατρικό εγχειρίδιο που περιέχει 147 συνταγές με μέλι για εξωτερική χρήση, 102 για εσωτερική και αρκετές ακόμη που περιλαμβάνουν κερί. Οι Αρχαίοι Αιγύπτιοι γνώριζαν επίσης και χρησιμοποιούσαν την πρόπολη, την οποία ονόμαζαν «μαύρο κερί». Παρασκεύαζαν και το περίφημο «κύφι», ένα είδος θυμιάματος ή αρώματος στη σύνθεση του οποίου έπαιρνε μέρος και το μέλι και το οποίο χρησιμοποιούνταν για ιατρικούς και μαγικούς σκοπούς.

Πολλές από τις χρήσεις των προϊόντων της μέλισσας της αιγυπτιακής ιατρικής και κυρίως αυτές που αφορούν σε εσωτερική (από το στόμα) χρήση επαναλαμβάνονται σε αρχαιοελληνικά και λατινικά κείμενα. Οι Αρχαίοι Έλληνες και οι Ρωμαίοι χρησιμοποιούσαν, εκτός του μελιού, του κεριού και τις πρόπολης, για θεραπευτικούς σκοπούς και το δηλητήριο της μέλισσας. Διάφορα αλκοολούχα ποτά, που παρασκευάζονταν με βάση το μέλι, όπως το υδρόμελι, το οξύμελι, το οινόμελι, το ομφακόμελι, το μελίκρατον κ.α. προτείνονταν επίσης για ορισμένες θεραπείες από τον Ιπποκράτη, τον Διοσκουρίδη, την Ιατρική Σχολή της Κνίδου και τον Γαληνό.

Στοιχεία μελισσοθεραπείας αντλούμε και από τους Ελληνικούς παπύρους που ανακαλύφθηκαν στην Αίγυπτο. Το μέλι εμφανίζεται σε συνταγές οφθαλμολογίας και μάλιστα το αττικό μέλι είναι αυτό που συστήνεται τόσο για την επάλειψη των οφθαλμών, όσο και σε θεραπευτικές αγωγές στοματολογίας, δερματολογίας, γυναικολογίας, στην καταπολέμηση της ωτίτιδας και των ρινικών λοιμώξεων. Άλλες φαρμακευτικές συνταγές συστήνουν τη χρήση «Αττικού ή Ποντικού μέλιτος», ενώ σε κατάλογο φαρμακευτικών προϊόντων μνημονεύεται μέλι από την Κρήτη και τα Θεάγγελα. Αντιθέτως, το αιγυπτιακό μέλι δεν έχαιρε ιδιαίτερης εκτίμησης. Κατά τον Πλίνιο, το «θαυματουργό» Κρητικό μέλι θεωρούνταν άριστο ιατρικό συστατικό, ενώ σύμφωνα με τον Αιλιανό το μέλι του Πόντου, που αναφέρεται και ως «μαινόμενον μέλι» (τρελόμελο), θεραπεύει την επιληψία. Φαίνεται πως οι αρχαίοι, αιώνες πριν η σύγχρονη έρευνα το αποδείξει, γνώριζαν πως ορισμένα είδη μελιού έχουν πολύ καλύτερα αποτελέσματα χρησιμοποιούμενα για συγκεκριμένους θεραπευτικούς σκοπούς απ’ ότι άλλα.

Στην Κίνα από το 200 π.Χ. και μετά υπάρχουν αρκετές γραπτές μαρτυρίες ιατρικών συνταγών που περιλαμβάνουν πολλά από τα προϊόντα της μέλισσας (το μέλι, το κερί, τη γύρη και το κεντρί).

Στη βυζαντινή και μεταβυζαντινή εποχή το μέλι, το κερί και βεβαίως τα ποτά που παρασκευάζονται από το πρώτο, χρησιμοποιούνταν κατά κόρον στην ιατρική πρακτική των σπουδαιότερων γιατρών της περιόδου, όπως ο Ορειβάσιος, ο Νικόλαος Μυρεψός, ο οποίος σε ορισμένες συνταγές προτείνει τη χρήση αττικού μελιού, ο Ιωάννης Ακτουάριος και αργότερα ο Ισαάκ Ταξιώτης και ο Διονύσιος Πύρρος. Στη μεσαιωνική και αναγεννησιακή Δύση εφαρμοζόταν επίσης μελισσοθεραπεία και είναι γνωστή η θεραπεία του Καρλομάγνου από την ουρική αρθρίτιδα από την οποία υπέφερε, με τη βοήθεια του δηλητηρίου των μελισσών.

Δεν θα πρέπει τέλος να ξεχνάμε και τη λαϊκή ιατρική, που στην Ελλάδα τουλάχιστον, χρησιμοποιούσε πολύ συχνά το μέλι, το κερί και την πρόπολη σε διάφορες περιπτώσεις, όπως σε πληγές, εγκαύματα, αρθρίτιδες, δερματικές παθήσεις, στοματίτιδες, κρυώματα, βήχα, άφθες του στόματος, για να αναφέρουμε μόνο μερικές.

Γιώργος Μαυροφρύδης

Αρχαιολόγος, Μελισσοκόμος

Πηγή

Διαβάστε εδώ... »

Χρυσό Μέλι: Συνταγή για το πιο ισχυρό φυσικό αντιβιοτικό.!

Φτιάξτε αυτό το μείγμα χρυσού μελιού που αποτελεί το ισχυρότερο φυσικό αντιβιοτικό.

Πολλοί έχουν ήδη δοκιμάσει την κουρκούμη. Άλλοι την έχουν χρησιμοποιήσει ως καρύκευμα, άλλοι για να παρασκευάσουν το "Χρυσό γάλα" και μερικοί έχουν απλώς δει τα σακουλάκια με την κίτρινη σκόνη σε μεγάλα σούπερ μάρκετ ή καταστήματα υγειηνής διατροφής και αναρωτιούνται περί τίνος πρόκειται. Λίγοι όμως γνωρίζουν ότι η κουρκούμη όταν συνδυάζεται με μέλι μπορεί να αποτελέσει μία ανεκτίμητη φυσική θεραπεία.

Το μείγμα διαθέτει πολύ ισχυρή αντιφλεγμονώδη δράση, η οποία καταστρέφει όχι μόνο τα βακτήρια που προκαλούν ασθένειες αλλά επίσης ενισχύει τη φυσική άμυνα του οργανισμού. Αντιθέτως με τα συνθετικά αντιβιοτικά, τα οποία μπορείτε να βρείτε σε αφθονία, αυτό το μείγμα δεν έχει καμιά αρνητική επίδραση στην εντερική μικρο χλωρίδα.

Η κουρκούμη περιέχει κουρκουμίνη, μια πολυφαινόλη που αποτελεί ένα ουσιώδες δραστικό συστατικό, το οποίο διαθέτει πάνω από 150 εν δυνάμει θεραπευτικές δράσεις (αντιοξειδωτικές, αντιφλεγμονώδεις και αντικαρκινικές ιδιότητες).

Η κατανάλωση κουρκούμης με μέλι βελτιώνει σημαντικά την πέψη και αυξάνει τη δραστικότητα της ωφέλιμης χλωρίδας του εντέρου. Αυτό αποδεικνύεται από την επιστημονική βιβλιογραφία. Στην Αγιουρβέδα, η οποία αποτελεί σύστημα φυσικής θεραπείας εδώ και 5000 χρόνια κι έχει ρίζες της στην βεδική κουλτούρα της Ινδίας, αποτελεί παραδοσιακή θεραπευτική μέθοδο.

Δεν χρειάζεται λοιπόν να τρέξετε αμέσως στο φαρμακείο με τα πρώτα συμπτώματα κρυολογήματος. Αντί γι΄αυτό, χρησιμοποιήστε το "χρυσό μέλι", ένα μείγμα κουρκούμης σε σκόνη με μέλι. Μόλις εμφανιστούν τα πρώτα συμπτώματα, παρασκευάστε το παρακάτω μείγμα που μπορεί να διαρκέσει μέχρι και 3 ημέρες.

Διαβάστε περισσότερα σχετικά με την κουρκούμη και το μέλι.

Συστατικά:
100 γραμμάρια ακατέργαστο μέλι
1 κουταλιά της σούπας κουρκούμη

Τρόπος παρασκευής : 
Προσθέστε 1 κουταλιά της σούπας κουρκούμη σε 100 γραμμάρια ακατέργαστου μελιού. Ανακατέψτε καλά και τοποθετήστε το μείγμα σε ένα βάζο.

Τρόπος Χρήσης:
Όταν εμφανιστούν τα πρώτα συμπτώματα του κρυολογήματος πρέπει να το λαμβάνετε ώς εξής.:

Ημέρα 1η - μισό κουταλάκι του γλυκού κάθε 1 ώρα όλη την ημέρα.
Ημέρα 2η - μισό κουταλάκι του γλυκού κάθε 2 ώρες.
Ημέρα 3η - μισό κουταλάκι του γλυκού 3 φορές την ημέρα.

Κρατήστε το μείγμα στο στόμα σας μέχρι να διαλυθεί τελείως. Συνήθως, μετά από 3 ημέρες το κρύωμα υποχωρεί και ο οργανισμός ανακάμπτει. Πολλά άτομα που το χρησιμοποίησαν ανέφεραν ότι απαλλάχτηκαν από το κρύωμα χωρίς να πάρουν καθόλου χάπια.

Η συνταγή αυτή μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί στη θεραπεία αναπνευστικών προβλημάτων παίρνοντας 1 κουταλιά του γλυκού 3 φορές την ημέρα. Επαναλάβετε αυτή τη διαδικασία για 1 εβδομάδα. Μπορείτε να προσθέσετε το χρυσό μέλι στο γάλα ή το τσάι σας.

Τι πρέπει να γνωρίζετε:
Σε περίπτωση που παίρνετε φάρμακα και θέλετε να χρησιμοποιήσετε αυτό το μείγμα, συμβουλευτείτε πρώτα τον γιατρό σας.

Επίσης, συμβουλευτείτε τον γιατρό σας αν πάσχετε από αιμορροφιλία και υπέρταση, διότι η κουρκούμη αραιώνει το αίμα και μειώνει την αρτηριακή πίεση, αν και για τους περισσότερους αυτό θα αποτελέσει μεγάλο πλεονέκτημα.

Η κατανάλωση κουρκούμης αντεδείκνυται σε άτομα που έχουν χολόλιθους και σε θηλάζουσες.

Μερικές έξτρα συμβουλές:
Σύμφωνα με την Θιβετιανή Ιατρική, η κατανάλωση κουρκούμης πριν από τα γεύματα επιδρά στον λαιμό και τους πνεύμονες, κατά τη διάρκεια του γεύματος επιδρά στο πεπτικό σύστημα και μετά το γεύμα στο έντερο και τα νεφρά.

πηγή 

Διαβάστε εδώ... »

Ο Τρόπος Διατροφής Των ΣΑΟΛΙΝ " ένα εκπληκτικό άρθρο"

Αναρτούμε ένα διαφορετικό εξίσου εκπληκτικό άρθρο από την θεματολογία του blog μας. 

Ένα εκπληκτικό άρθρο για την διατροφή των ΣΑΟΛΙΝ αλλά και για τον περισσότερο κόσμο. 

------------------------------------   Διαβάστε και δεν θα χάσετε.  ------------------------------------------

    Οι Σαολίν τρώνε συχνά, έτσι ώστε το στομάχι τους να είναι πάντα μισοάδειο. Όλες οι τροφές τους είναι 100% φυτικές, vegan και τρώνε με τη μέθοδο της μονοφαγίας. Δηλαδή τρώνε κάθε φορά ένα είδος τροφής. Π.χ. τρώνε το πρωί 2 μήλα, μετά από 2 ώρες π.χ. καρότο, πριν το μεσημέρι – μια χούφτα ρύζι, ύστερα λίγο φασόλια και μετά κάτι σαν το κολοκυθάκι ή λάχανο.

     Ένας πρώην καταδρομέας από την Ρωσία πήγε και έζησε στους Σαολίν. Το γκρουπ τους είχε 18 άτομα από διάφορες χώρες και ζούσαν σε ένα δωμάτιο. Λέει ότι κάθε πρωί, πριν την ανατολή του ηλίου, αυτοί τρέχανε 5 χιλιόμετρα πάνω σε ένα βουνό που έχει το άγαλμα του Βούδα. Είχαν για προπονητή έναν μοναχό δρομέα που ήταν 135 ετών. Μόνο το πρόσωπό του έδειχνε ότι ήταν μεγάλος, το κορμί του ήταν νέου ανθρώπου. Λέει, ότι όταν ο προπονητής τους κατέβαινε από το βουνό, αυτοί ανέβαιναν πάνω.

    Όσο ζούσαν λέει εκεί είχαν την αίσθηση ότι το στομάχι τους ήταν άδειο, δεν είχαν αυτή την συνηθισμένη αίσθηση βάρους πού έχουν όλοι, όταν τρώνε κανονική τροφή, γι αυτό είχαν μια κατάσταση διαρκής πείνας.

    Ήταν δύσκολο να συνηθίσει αυτή τη διατροφή. Όμως οι προπονήσεις δεν άφηναν χρόνο για πολλές σκέψεις και δεν κατάλαβε πως και πότε συνήθισε σε διαρκή κίνηση και ελαφρότητα στο σώμα.

Λέει ότι πριν πάει στους Σαουλίν, έκανε κάμψεις με ένα χέρι 35 φορές και με δυο χέρια 100 φορές. Με τη λιτή και φυτική διατροφή τους και προπονήσεις, μετά από 2 μήνες έκανε κάμψεις με ένα χέρι 100 φορές και με τα δύο χέρια 200 φορές.

Πριν να πάει στο μοναστήρι, είδε πολλά βίντεο για τους Σαολίν και έλεγε στον εαυτό του ότι είναι μοντάζ ή ειδικά εφέ. Στο μοναστήρι είδε με τα μάτια του π.χ. πως ένας άνθρωπος πήδηξε από κει που ήταν σε ύψος 3-4 μέτρα.

   Γράφουν ότι ξυπνάνε στις 5 το πρωί, το πρωινό τους είναι από 7,30 μέχρι 8.00, γεύμα 11,30 μέχρι 12.00, εκεί τρώνε μεγαλύτερη ποσότητα και το βραδινό 5.30 μέχρι 6.00, ύπνος στις 11 το βράδυ. Αν φάει κάποιος μετά τις 6, τον δέρνουν με το ξύλο και τον διώχνουν από το μοναστήρι.

Σύγκρινε με τον εαυτό σου και μετά κλάψε … !

   Το φρούτα είναι θαυμάσια και έχουν πολλά θετικά στοιχεία, βιταμίνες κ.λ.π., όμως η κακή χρήση τους μπορεί να προκαλέσει προβλήματα στον οργανισμό, αναφέρει ο βιοχημικός Αλμπέρτο Μοράλες, που εδώ και 40 χρόνια μελετά και τις δύο όψεις του νομίσματος: τα οφέλη και τις αντιθέσεις αυτής της διατροφής.

    Μία από τις “ανακαλύψεις” του  είναι ότι τα ξινά φρούτα δεν πρέπει να αναμειγνύονται μεταξύ τους, ούτε και με τα γλυκά φρούτα, διότι ανεβάζουν την όξυνση του οργανισμού. Εντάξει αυτό δεν είναι και τόσο ανακάλυψη, ούτε τόσο νέο, άσχετα αν είναι καλό να λέγεται και να επαναλαμβάνεται συνεχώς, ο Αλκμαίων ο Κροτωνιάτης δάσκαλος του Ιπποκράτη το ‘λέγε κάμποσες εκατοντάδες χρόνια πριν, όπως επίσης το γνωρίζουν και όλοι όσοι μελετούν τα κατάλληλα βιβλία, εμείς εδώ αλλά και στην miastala το αναφέρουμε επανειλημμένως και είναι από τα βασικά αξιώματα στην Κουζίνα Που Καίει. ΠΟΤΕ ΓΛΥΚΑ με ΑΛΜΥΡΑ ή ΞΙΝΑ. ΠΟΤΕ ΦΡΟΥΤΑ ΣΤΟ ΦΑΓΗΤΟ. Νόμος απαράβατος.

     

     Το κέντρο για τον καρκίνο είναι το συκώτι. Το συκώτι είναι για τον καρκίνο, ότι η καρδιά για το κυκλοφορικό. Το συκώτι είναι το κέντρο. Δυνατό συκώτι διώχνει τον καρκίνο. Τα καρκινικά κύτταρα τρέφονται και δημιουργούνται σε όξινο περιβάλλον, αλλά ενώ το λεμόνι σαν τροφή είναι ξινή, όταν εισάγεται στον ανθρώπινο οργανισμό έχει αλκαλική αντίδραση!  Κάθε τρόφιμο περιέχει και όξινα και αλκαλικά στοιχεία. Πολλά φρούτα έχουν ξινή γεύση, μα τα περισσότερα απ’ αυτά βοηθούν στη δημιουργία αλκαλικής κατάστασης που ωφελεί. Το λεμόνι ανήκει στις εξαιρετικά αλκαλικές τροφές, παρ ότι ξινό, που ανανεώνουν τα κύτταρα μέσω του αίματος,  με pH 9,0

    Ζαχαροποιημένο και σοκολατοποιημένο συκώτι ίσον καρκίνος. Η άμυνα και ο τερματοφύλακας του οργανισμού εναντίον του καρκίνου βρίσκονται στο συκώτι και το συκώτι θέλει πικρά για να λειτουργήσει σωστά, να αποθηκεύσει τις βιταμίνες. Γιατί δεν παρουσιάζεται καρκίνος στο λεπτό έντερο; Ρωτήστε κάποιο γιατρό. Πολλοί δεν γνωρίζουν. Άλλοι απαντούν το ΡΗ, η μεγάλη ποσότητα γ – σφαιρίνης (επηρεάζεται από το σελήνιο), ή λόγω της ταχείας διέλευσης. Η απάντηση βρίσκεται στο γεγονός, ότι – σύμφωνα με τη φυσιολογία- στο λεπτό έντερο χύνονται οι εκκρίσεις της χολής και του παγκρέατος που κάνουν αλκαλικό το ΡΗ του λεπτού εντέρου.

Αντίθετα, από τις πλέον όξινες τροφές που οξειδώνουν τους ιστούς και τα όργανα και οδηγούν σε ασθένειες, είναι η άσπρη ζάχαρη με pH 5,5. Ενώ τα φυσικά σάκχαρα (φυσικοί χυμοί) φέρνουν αλκαλικότητα. Αν όμως προστεθεί ζάχαρη, αυτή κάνει τους χυμούς να σχηματίζουν οξέα και από φυσικά αλκαλικές τροφές μετατρέπονται σε όξινες. Έτσι είναι όλα στα σκευάσματα “φυσικών χυμών” και γι αυτό πρέπει να αποφεύγονται, αλλά και επειδή περιέχουν εντομοκτόνα όπως  Η ασπαρτάμη (Nutra Sweet, Equal, Spoonful) είναι αποτυχημένο εντομοκτόνο τερμιτών.

      Τα προϊόντα με ασπαρτάμη, περιέχουν επίσης φορμαλδεΰδη, η οποία αποθηκεύεται στο λιπώδη κύτταρα, ιδιαίτερα στα ισχία και τους μηρούς. Η φορμαλδεΰδη είναι μια απόλυτη τοξίνη και χρησιμοποιείται κυρίως για τη διατήρηση “δειγμάτων ιστών».  Πολλά προϊόντα που χρησιμοποιείς καθημερινά περιέχουν αυτές τις χημικές ουσίες και ΔΕΝ πρέπει να τα καταναλώνεις γιατί τα αποθηκεύσει το σώμα σου.

      Ο Δρ. HJ Roberts δήλωσε στις διαλέξεις του, ότι από τη στιγμή που απελευθερώθηκαν από τα προϊόντα «διαίτης» και χωρίς αξιόλογη αύξηση της σωματικής άσκησης, οι ασθενείς του έχασαν κατά μέσο όρο 9 κιλά σε μια περίοδο δοκιμής. Η ασπαρτάμη είναι επίσης ιδιαίτερα επικίνδυνη για τους διαβητικούς. Βρήκαμε ότι ορισμένοι γιατροί, οι οποίοι πίστευαν ότι είχαν έναν ασθενή με αμφιβληστροειδοπάθεια, στην πραγματικότητα, είχε συμπτώματα που προκαλούνται από ασπαρτάμη.

      Μεταξύ αυτών που δεν πρέπει να ανακατεύονται μα γλυκά φρούτα ή με το φαγητό είναι το πορτοκάλι, το μανταρίνι, το λεμόνι και το γκρέιπφρουτ. Το καλύτερο είναι να τα τρώει κανείς ξεχωριστά και μόνο το πρωί. «Παρόλο που είναι της ίδια οικογένειας και περιέχουν κιτρικό οξύ, όλα έχουν διαφορετικά οξέα, που αναμειγνυόμενα με τη φρουκτόζη και τα πεπτικά υγρά και προκαλούν μια άνοδο της οξείδωσης, υψηλό δείκτη ενζύμων και αλκοόλ μέσα στον οργανισμό μας που οδηγούν σε προβλήματα κυστιδίων. Είναι μια βόμβα μολότοφ αυτό που παράγεται εκεί μέσα» τονίζει» ο Α. Μοράλες!

         Ο ίδιος βεβαιώνει ότι επίσης δεν πρέπει να τρώγονται ξινά φρούτα μετά από ένα φαγητό με πολλά λιπαρά, επειδή -κακώς-πιστεύεται ότι το όξινο τα διαλύει. «Αντιθέτως, οδηγεί τον οργανισμό να τα αφομοιώνει και έτσι το συκώτι λιπαίνεται – κάτι που μπορεί να οδηγήσει σε κίρρωση».

         Ο υγιεινολόγος Μαουρίσιο Εστεμπάν, που έχει επίσης πολλά χρόνια εμπειρίας στη μελέτη και την πρακτική της σωστής συνεργασίας των τροφίμων συμφωνεί: «Οι αναμείξεις των τροφών δημιουργούν δηλητήρια, εάν τρως λάθος. Επιπλέον εάν προσθέτεις στο γεύμα σου φρούτα, χωρίς το σωστό συνδυασμό, προκαλείς αρρώστια μεγαλύτερη από το να μην έτρωγες καθόλου φρούτα»! Και συμπληρώνει: «Το ιδανικό είναι τα φρούτα να τρώγονται μόνα τους. Η τυχαία φρουτοσαλάτα – ανακάτεμα φρούτων όπως να ‘ναι – είναι χειρότερη κι από ένα κοτόπουλο με τηγανητές πατάτες. Μάλιστα, ανακατεύοντας ακτινίδιο μαζί με μπανάνα είναι χειρότερο από χάμπουργκερ! Καλύτερα φάε το χάμπουργκερ σκέτο»…

        Η εξήγηση είναι ότι τα φρούτα είναι βιοχημικά ανταγωνιστικά, διότι η μπανάνα είναι άμυλο με πολλαπλά διατροφικά στοιχεία, ενώ το ακτινίδιο είναι δυνατό αντιοξειδωτικό, με περισσότερη βιταμίνη C από ένα κιλό λεμόνια. Ο ίδιος επίσης υπογραμμίζει ότι ποτέ δεν πρέπει να συνδυάζουμε φρούτα με σαλάτες και ότι μόνο το ξινόμηλο ταιριάζει με αυτές και μάλιστα χωρίς λεμόνι ή αλάτι.

Εν τάχει …

> Ξινά φρούτα: πορτοκάλι, λεμόνι, γκρέιπφρουτ, μανταρίνι, ακτινίδιο, ανανάς, μόνα τους όχι όλα μαζί, το πρωί.

> Γλυκά φρούτα επίσης μόνα τους και ποτέ σαλάτα: Ανανάς, παπάγια, μπανάνα, αχλάδι, μήλο, ροδάκινο, κεράσι, φράουλα, βατόμουρο, μάνγκο.

> Το 90% των φρούτο θεραπειών μειώνουν το βάρος αλλά μόνο στο πρωινό γεύμα.

. Τα φρούτα τρώγονται 1 ώρα πριν από το γεύμα ή 2 ώρες μετά.

ΠΟΤΕ ΠΟΤΕ ΠΟΤΕ μην τρώτε …

* Μείξη φρούτων, ειδικά το πρωί

* Υπερβολική κατανάλωση φρούτων

* Κατανάλωση φρούτων για επιδόρπιο (Μεσογειακή συνήθεια)

* Σαλάτα λαχανικών μαζί με φρούτα (μοντέρνα κουζίνα)

* Λεμόνι με αλάτι (καταστρέφει αιμοσφαίρια, αναιμία)

* Αβοκάντο με αλάτι (λευχαιμία)

* Ανανά με γάλα ή αλάτι (σκοτώνει κατσαρίδες)

* Καρπούζι με γάλα ή αλκοόλ

* Πεπόνι με γάλα. (ούτε μεταξύ τους ανανά, καρπούζι, πεπόνι)

* Μάγκο πράσινο με αλάτι και με αλκοόλ ή ξύδι

* Μπανάνα για έχοντες τρεμούλα ή πάρκινσον

* Σαλάτες με πολύ αλάτι, ξύδι ή και με αλκοόλ

* Ξινά φρούτα ούτε μεταξύ τους, ούτε με γλυκά φρούτα, ούτε με λίπος (κίρρωση)

* Ξηροί καρποί σε υπερβολική ποσότητα (τοξικοί)

ΝΑΙ ΑΥΤΟ ΚΑΝΕ ΤΟ ΣΥΧΝΑ για υγεία

* Το 90% των φρουτοθεραπειών μειώνουν το βάρος αλλά μόνο στο πρωινό γεύμα.

* Τα φρούτα τρώγονται 45 λεπτά και πάνω ΠΡΙΝ το γεύμα και 2-3 ώρες μετά (Νόμος απαράβατος)

* Τοματίγια για να φύγουν τα ψωμάκια της μέσης (υπάρχει και σε συμπλήρωμα διατροφής)

* Καρπούζι. Μόνο του και γρήγορα στο ψυγείο με σελοφάν. Κουκούτσια για νεφρά

* Μπανάνα για αϋπνία, για μύκητες και εξογκώματα ποδιών

* Αβοκάντο, μπανάνα, αμύγδαλα, φουντούκια δεν παχαίνουν σε λογικές ποσότητες.

* Σεξ. Αβοκάντο, Μαρακουγιά, Φυσσαλίς (Golden Berry)

* Αύξηση στήθους, γλουτών, γάμπας, λάδι από κασσίους ή φιστίκι αράπικο.

* Αβοκάντο σε κάθε ευκαιρία, σε κάθε στιγμή … με μέτρο παχαίνει, αλλά όχι αν καταναλώνεται μόνο του μέσα σε πράσινη σαλάτα.

* Μείωση βάρους: Ανανάς, αχλάδια, σταφύλια, Golden Berry

* Μανταρίνι. Καθαρίζει το σώμα από τα βαριά μέταλλα (αντίμετρο στους αεροψεκασμούς)

* Ρόδι για σωματική αδυναμία

* Σαλάτες. Μόνο το ξινόμηλο συνδυάζεται

* Ξηροί καρποί σε λογικές ποσότητες

* Πρωινό. Πορτοκάλι, μανταρίνι, ακτινίδιο, ανανάς μούρα, γκρέιπφρουτ, όχι όλα μαζί, 45 λεπτά πριν το πρωινό

* Μεσημέρι. Καρύδια, αμύγδαλα φιστίκια, σουσάμι, αράπικο φιστίκι, μακαντάμια, φουντούκια, καρύδα, αβοκάντο.

Εάν Θέλεις Να Δεις Πώς Ήταν Η Τροφή Σου Χθες, Κοίτα Το Σώμα Σου Σήμερα. Εάν Θέλεις Να Δεις Πώς Θα Είναι Το Σώμα Σου Αύριο, Κοίτα Την Τροφή Σου Σήμερα. Yajurveda.

     Αν σας ρωτούσαν τι σχέση έχει ο λιναρόσπορος με εσάς, τι θα λέγατε; «Προφανώς καμία», θα απαντούσατε γελώντας, στην αιφνιδιαστική και αλλοπρόσαλλη ερώτηση. Αλλά ο λιναρόσπορος είστε εσείς οι ίδιοι.

    Σύμφωνα με την πιο αρχαία ιατρική των Ινδών, την Aγιουρβέδα, όλα τα ζωτικά στοιχεία του ανθρώπινου σώματος, δηλαδή το αίμα, οι μύες, το λίπος, ο μυελός, τα κόκαλα και ο αναπαραγωγικός ιστός, είναι σχηματισμένα από τα ίδια στοιχεία ενέργειας, μνήμης και δονήσεων με τα οποία είναι φτιαγμένος ολόκληρος ο φυτικός κόσμος …και το κυριότερο, συντηρούνται ανά τους αιώνες από την τροφή και τους ρυθμούς που παράγει η φύση. O σκοπός της φυσικής τροφής, που είναι τα φυτά και οι ρίζες, είναι να αναζωογονήσει τις μνήμες των ζωτικών μας ιστών.

 

‘Της Μεν Υγιείας Είναι Συνεκτικήν Την Ισονομίαν Τών Δυνάμεων

Υγρού, Ξηρού, Ψυχρού, Θερμού, Πικρού, Γλυκέως Και Των Λοιπών,

Την Δε Εν Αυτοίς Μοναρχίαν, Νόσου Φθοροποιόν Γάρ Εκατέρου Μοναρχίαν”

Η Υγεία Είναι Συνεκτική Ισονομία Των Δυνάμεων

Του Υγρού, Ξηρού, Ψυχρού, Θερμού, Πικρού, Γλυκού Και Των Λοιπών.

Η Μοναρχία Μίας Δύναμης Στις Άλλες Είναι Φθοροποιός Νόσος

Αλκμαίων Ο Κροτωνιάτης

ΠΗΓΗ

Διαβάστε εδώ... »

ΤΟ ΤΑΧΙΝΙ στη μάχη για την υγεία της καρδιάς και των αγγείων

       Το Ταχίνι είναι μία τροφή απόλυτα εντεταγμένη στη μεσογειακή διατροφή και τα τελευταία χρόνια έχει συμπεριληφθεί στα σούπερ τρόφιμα, καθώς η κατανάλωσή του αποδεδειγμένα μπορεί να συμβάλει στην προαγωγή της υγείας και την αντιμετώπιση χρόνιων νόσων. Σε ορισμένες περιπτώσεις, η δράση του σουσαμιού, από το οποίο προέρχεται το ταχίνι, συγκρίνεται με εκείνη των φαρμάκων στην αντιμετώπιση συγκεκριμένων παθολογικών καταστάσεων.

    Το Ταχίνι είναι 100% αλεσμένο σουσάμι και για τις ιδιαίτερες γεύσης του προστίθεται κακάο, πορτοκάλι, μέλι. Περιέχει σημαντικές ποσότητες μικροστοιχείων απαραίτητων στην καθημερινή διατροφή του ανθρώπου. 

    Αρκετές έρευνες συσχετίζουν την τακτική κατανάλωση ταχινιού με δείκτες και βιομηχανικές διεργασίες που μειώνουν τον κίνδυνο για καρδιαγγειακές νόσους. Πιο συγκεκριμένα, η καθημερινή κατανάλωσή του αυξάνει την πρόληψη φυτοστερολών. Οι φυτοστερόλες είναι στοιχεία με δομή παρόμοιο της χοληστερόλης, που μειώνουν όμως την απορρόφησή της στο πεπτικό σύστημα. Μάλιστα χρησιμοποιούνται για τον εμπλουτισμό άλλων τροφών, με σκοπό την μείωση της χοληστερόλης. Το σουσάμι σύμφωνα με έρευνα που δημοσιεύτηκε σε επιστημονικό περιοδικό, είναι ο ξηρός καρπό με την μεγαλύτερη περιεκτικότητα σε φυτοστερόλες. 

   Επιπλέον, το σουσάμι είναι πηγή δύο αντιοξειδωτικών συστατικών, της σησαμίνης και της σεσαμολίνης. Η πρόληψή τους φαίνεται να μειώνει των ρυθμό οξείδωσης της LDL στο εσωτερικό των αγγείων, μειώνοντας έτσι και τον κίνδυνο δημιουργίας αθηρωματικής πλάκας. 

   Τέλος, έρευνα που δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό Hypertension πριν από 2 χρόνια  καταλήγει στο συμπέρασμα ότι τα λιπαρά οξέα του σουσαμιού συμβάλουν σημαντικά στη μείωση της αρτηριακής πίεσης σε υπερτασικά άτομα. 

    Συνοψίζοντας, η κατανάλωση ταχινιού μπορεί να μειώσει την ολική και την κακή χοληστερίνη αίματος, να μειώσει τον κίνδυνο δημιουργίας αθηρωματικής πλάκας και να συμβάλει στην αντιμετώπιση της υπέρτασης. Συμβάλλει, δηλαδή σε πολλαπλά επίπεδα στην θωράκιση της υγείας όσων το καταναλώνουν, προσθέτοντάς το στις σαλάτες τους, στις συνταγές τους ή απλά αλείφοντας μερικές φρυγανιές ή φέτες ψωμί καθημερινά. 

Άρθρο από τον Γιάννη Χρύσου, κλινικός διαιτολόγος - διατροφολόγος και γενικός γραμματέας του Ελληνικού Ινστιτούτου διατροφής. 

Διαβάστε εδώ... »